جناب آقای دکتر احمدی نژاد

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران؛

سلامی به صلابت سخنان آتشینت که شعله هایش، منفعت طلبان را سوزاند و دودش در چشم حامیان شماست!

سلام و می دانیم که می دانید جسارت، اقتضای دوران جوانیست و این جوان اگر ذره ای تب مکتبی از نوع عاشورایی داشته و احیاناً احمدی نژادی هم باشد، می شود بت شکن و تابو برانداز و ضد محافظه کاری و همان که حافظ می گفت: «رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار؟!»

راستی پس از سلام و پیش از هر علیکی، رئیس جمهورا، ای کاش گام به وادی ریاست جمهوری نمی گذاشتید در این روزگار غربت ولایت و حاکمیت باندها و تقسیم غنائم و رانت ها! و مگر نه اینکه قبل از شما، مملکت گل و بلبل بود و شمع و گل و پروانه، جمعشان جمع و در کوچه و خیابانهای شهرها و به خصوص روستاها (با لهجه و بی لهجه)می خواندند: «همه چی آرومه ! همگی خوشبختیم !!!»

بگذار تا برای یک بار هم که شده نگذریم ... ، دوران سکوت بود و سازندگی سدهایی که انگشت صدها پطروس هم نتوانست سوراخشان را بند بیاورد! کرباسچی ها بزرگراه غرب را توسعه دادند! فائزه ها، زنان را بر زین دوچرخه ها به هواخوری می فرستادند؛ رفیق دوست ها، بنیان اختلاس های میلیاردی را می گذاشتند! کارگزاران عزیز از کیش تا آنتالیا و جزایر قناری روی بیت المال عرق می ریختند به شدت! و چه باک اگر مستضعفان روز به روز ضعیف تر شوند و صدای استخوان کارگران و کارمندان قراردادی و روز مزد همزمان با برافراشته شدن کاخ ها سر بر آسمان برآورد! و فریاد هل من ینصرنی رهبری در گوش آسمان طنین انداز شود در مبارزه بی امان با فقر و فساد و تبعیض.

حیاط خلوت دولت عشرتکده ای بود که شهریه پارو می کردند و مدیر و وکیل الرعایا می ساختند با مدرک آزاد! و امان از آزادی! که این نعمت الهی و دستاورد انقلاب نیز به دست نااهلان افتاد و تسامح و تساهل فرهنگی شد شعار نامحرمان که ثار ا.. را قربانی خشونت علی (ع) فرض کردند و وحی را ثمره تجربه شخصی پیامبر اکرم (ص)! به سادگی آب خوردن، زیراب همه چیز را می زدند و به اسم خصوصی سازی همه چیز ، اختصاصی می شد!!!

کوران شعر بود و شعار! گفتمان و گفتگوی تمدنها به نافمان می بستند که سوت و کف بزنیم تا کف بالا بیاوریم و نپرسید کسی که نان و عشق و گل چرا به دیگران نمی رسد؟! دست های عاشقانه تا دهان نمی رسد؟! و باز، بازی همان بود که بود؛ کارگزاران و مجاهدین ، مشارکت داشتند و پتروپارس و المکاسب هردو به طرفه العینی، محکم محاکمه و محکوم شدند؛ شدند؟!

شهرام جزایری ها مشاوره اقتصادی می دادند و زنجیره نشریات بر کیسه سپرده حج و زیارت مردم، بسته شده بود و می بستند دهان مخالفان را برغم شعار فریبنده «زنده باد مخالف من» و همان روزها که حضرت آیت الله مصباح یزدی را به جفا تئوریسین خشونت می نامیدند خبری از پایدارای و لیست های حامیان ایشان نبود؟! بود؟!

تعلیق را هم می پذیرفتیم و از تاول تنش زدایی مفرط، آویزان اشارات بوش پسر شدیم!!! و چه بد دست به سر شدیم و خاک بر سر که خون به جگر زعیم زمان شد در حادثه کوی دانشگاه! آری، رئیس جمهورا، کاش رئیس جمهور نمی شدید در این کوران و بحران و وانفسای آخرالزمان!؟

زمانی که رسم است رأی ها را با گل یاس و لباس خلبانی و لیست حزبی و زیبایی پوستر و بزرگی بیلبورد و نان و نام و رنگین نامه های تبلیغاتی و روزی نامه ها جابجا کنند، شما را چه می شود که از عدالت دم می زنید؟! و حیا نمیکنید از احیای گفتمان انقلاب اسلامی آن هم از نوع اسلام انقلابی و ناب محمّدی (ص) !؟ و مگر نه اینکه گفتمان امام (ره) را میوه ممنوعه انقلاب و تاریخ مصرف گذشته و ارتجاعی معرفی می کردند ... آخر، رو کردن دست های آلوده را باید شعار داد برای روکم کنی! نه اینکه واقعاً رو کرد!؟

ایمان قلبی و اقرار به «آمنو» چه اشکالی داشت که عمل صالح را هم ضمیمه دانستید؟ مگر آقازاده ها چه هیزم تری به شخص شما فروخته بودند که به خاطر مردم،آقایانشان را برآشفته کردید!؟ و تصویر همسرانشان را در رسانه ملّی رسوا می کنی نه شطرنجی!؟ و دم از بیرون کشیدن بیت المال از کابین زنانشان می زنی!؟ و خیال تخریب کاخ سبز حضرات را داری!؟

 کاش می شد و می توانستی و می توانستیم بگذاریم همچنان قرآنها بر سر زبانها بمانند و بگذریم از اینکه نهج البلاغه ها، دکور کتابخانه های چوب گردویی باشند!؟ و بیت المال، مال البیت شود!؟ و یارانه ها همچنان به جیب زیاده خواهان و شادخواران،سرازیر گردد؛ تو را چه به خاموشی شمع بیت المال!؟ تورا چه به مالک اشتر و مقداد و عمّار بودن!؟

مگر طلحه الخیر و زبیر سیف الاسلام و ابوموسی اشعری و خواجه ربیع الگوهای ظاهر الصلاحی نبودند!؟ و چه بسا رجال و صاحب منصبانی که پیمان خدا از علما مبنی بر برنتابیدن پرخوری شکم بارگان و گرسنگی مظلومان را از قول مولی علی(ع) نشنیده اند!؟ و از کلام امیرالمؤمنین (ع) روزه سکوت گرفتن و شتر بی شیر و بی سواری شدن در روزگار فتنه را فقط فهمیده اند و چه سخت است ابوذر ماندن در این زمانه! وقتی بازار رابطه بازی و گفتگو با آمریکا (مستقیم و غیرمستقیم) در شعر و شعارها داغ است استکبارستیزی و استقلال هم شد شعار که «می شود» و «می توانیم»؟!

یاد کردن از آن یار غایب از نظر و ذکر ولایت گفتن در مرکز غربت انسانیت و مرداب قدرت کفر، چه معنایی دارد!؟ آوای توحیدی و پافشاری بر عدالت و مهرورزی و نشان دادن حیات طیبه و انسان کامل به عنوان اسوه جهانیان و حکومت مهدوی برای جهانی شدن در سازمان ملل، هزینه دارد!؟ مگر آنها که خودشان را مجسمه دین معرفی می کردند و به نام اسلام، شاخص های خودشان را به مردم نشان می دادند و دکان دین مداری باز کرده بودند چه شدند !؟

همین کارها را کردی که ولایت پذیریت با ذوب در ولایت دکانداران متفاوت شد و شدی مغضوب و منحرف!؟ اگر می خواهی هوگوچاوز را مسلمان کنی از همان افق برج میلاد، زیبایی های اسلام را برایش توصیف کن دیگر چرا به آستان امام رضا (ع) می آوریش که هزاران تهمت و برچسب نثارت کنند!؟ که حرامی به حرم آمد و همه جا نجس شد و وااسلاما و وااماما !!!

راستش را بخواهید دکتر، خوب که بخاطر می آوریم خاطرات این چندساله را که به شرایط بدر و خیبر رسیدیم می بینیم اساس کاندیدا شدنتان از ابتدا اشکال داشت و می دانیم که می دانید باور نمی کردند که بیایید! و چون آمدید نروید! و چون منصرف نشدید بمانید! و چون ماندید رأی بیاورید !؟

 باور کنید باور نداشتند بارور شدن اندیشه های انقلابی مردم و بلوغ سیاسی آنان را که علیرغم عکس ها و موج تبلیغات احزاب و هجمه تخریبی رسانه های موجود آن زمان، مردمی از جنس خودشان را برگزینند!؟ و البته به لطف حضرت حق شد و قدرت توده ها به کرسی نشست؛ پس چه توهین ها که نکردند!؟ و جالب اینکه حتی پس از جلب آرای قاطع مردمی و تنفیذ هم گمان نداشتند به توفیق و دوام دولت محمود، آن هم با کابینه ای غیر حزبی و بلکه 70 میلیونی و مردمی!؟

باور کنید باور نمی کردند که هستید بر آن عهد که بستید با مردم و می مانند مردم با شما که سالها فاصله از پابرهنه ها و آحاد مردم خوی شان را عوض کرده بود و بیخود نبود نمی شنیدند یا نمی خواستند بشنوند فریادهای مکرر ولی امر مسلمین جهان را مبنی بر ضرورت ساده زیستی و پرهیز از اشرافیگری و ذی طلبگی و مبارزه بی امان با فقر و فساد و تبعیض و ... که متاسفانه، برخی عوضی شده بودند. و البته ساده نبود ... برگرداندن قطار انقلاب خمینی بت شکن (ره) به ریل حقیقت و عدالت که همان خط ولایت بود و این امر خطیر، خطرپذیری بالا میطلبید و عزمی راسخ و مستلزم صبر و استقامت و تحمل مصائب بسیار بود و پذیرش طعن ها و تنه ها و طعنه های گزاف و اگر نبود تأییدات حضرت دوست و دفاع جانانه امام امّت، خامنه ای نستوه؛ چه ها که نمی کردند!؟ و عجبا که مگر نمی کنند!؟

آری، جناب احمدی نژاد، مگر چشم های پف کرده و خواب آلود قبلی ها را چه می شد که اینهمه بی خوابی و مجاهدت را به جان خریدی و حامیانت را خار چشم خوش نشینان و شادکامان! آخر عنوان «کار» هم شد پسوندکه برای دولتت برگزیدی که مقدمه نیل به دولت اسلامی و کریمه امام عصر (عج)باشد؛ آیا عناوینی مانند سازندگی و اصلاحات برازنده تر و خوش آهنگ تر نبود!؟ آهنگ رشد چشم انداز 20 ساله را مگر بیکاری که شش ساله بپیمایی!؟

بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی و سلولهای بنیادی و رشد علمی و انواع اختراعات را چه حاصل!؟

زمانیکه همه اینها ارزش یک 90 ساختن و لااقل 90 دقیقه نشان دادن و تحلیل و بررسی کارشناسانه یک مسابقه فوتبال دربی (یا شهرآورد) را برای رسانه ملی ندارد!؟ و چه باک ، که به فضل خدا، مصرف سوخت کنترل شد و ایران اسلامی هسته ای! و دولت، کوچک و کوچکتر ؛ هر چند که کوچک شمردند اینهمه خدمات را و کور بود دیدگان رسانه هایی که شبنم شوق چشمان توده های محروم را در سفرهای استانی به اشک و آه تفسیر کردند!؟ و کوه همت دولت را کاه و کاه مسائل و تنگناها را کوه بحران نمایاندند!؟

فضایی شدیم ندیدند، صادرات و وارداتمان به مرز برابری رسید انکار کردند و گام های بلند پیشرفت در مسیر رشد اقتصادی و مردمی شدن اقتصاد را وارونه جلوه دادند!؟ جالب آنکه در این اثنا، آمارها را هم غیرمستند و ساختگی می خوانند، که چرا با اغراض آنها نمی خواند!؟ و باور ندارند که با وجود تورم های تحمیلی متغیر، فاصله طبقاتی و ضریب جینی کم شد، حقوق کارمندان پلکانی بالا رفت! بازنشستگان جان گرفتند! در تولید سیمان و فولاد و خودرو و آلومنیوم، زبانزد خاص و عام شدیم؛ بومی و متکی بر دستاوردهای داخلی گردیدیم و باز هم خفاش گونه به تیرگی تعبیر کردند ... سرمایه گزاری در صنعت نفت و طرح مسکن مهر به ثمر نشست ... و در ماجرای کنترل بازار سکه و ارز و بحران قیمت خانه و تحریم ها، منزوی نشدیم و منفعل هم، هم.

 و البته اصلا جز این انتظار نمی رفت که دولتی که یارانه هدفمند می کند هدف تیر بلا نباشد، که چرا طوفان به دل رانتخواران کرده! چه مظلومی احمدی نژاد؛ و امروز شاید مظلوم تر از همیشه که برخی به ظاهر یاورانت هم همراهت نیستند که نمی توانند باشند و بلکه تاب نمی آورند و مگر نه اینکه دشمنان ولایت هم با عدالت او درافتاده و می ستیزند!

آری ریاست جمهور عزیز، ایکاش نمی آمدی و نمی شد و نمی توانستیم! تا که امروز چشممان به جمال برخی متملقان و چاپلوسان بر مسندها چسبیده روشن نباشد که در قامت سینه چاک شما

بیانیه مهم جبهه توحید و عدالت + اعلام اسامی نامزدهای حوزه انتخابیه تهران